Hoe kijk jij naar de wereld om je heen

Heb je al eens samen met iemand anders een fietstocht of autorit gemaakt, dan heb je je mogelijk al wel eens afgevraagd hoe het komt dat je fiets- of autogenoot bij wijze van spreken een muis in de goot kan zien lopen (of ze nooit ziet) en dat die andere dingen opmerkt dan jezelf. Valt dat voor bij iemand met wie je heel regelmatig op pad bent, dan begint dat op den duur op te vallen en leidt dat tot soms grappige of misschien ook frustrerende situaties (want 'maar allez, ziet gij dat nu niet?').

'Via de action types profiling komt het motorische aspect hier bij waardoor zo'n zaken veel meer worden blootgelegd en verklaard.'

Eerst en vooral: da's menselijk. Iedereen heeft zijn eigen interesses en kijk op de wereld. Het kan dus gewoon zijn dat het aandacht is die toevallig getrokken wordt door een bepaald iets, terwijl je zelf naar iets anders aan het kijken bent of aan iets helemaal anders aan het denken bent. Daar hoef je dus ook niet lastig over te worden. It is what it is…

En toch… Er kan namelijk ook iets verklaard worden vanuit het temperament dat we hebben. Het is de samenhang van allerlei factoren binnen je eigen temperament die ervoor kunnen zorgen dat je aandacht verder weg of korterbij ligt, dat je meer of minder detail ziet, enz.

Het was me zelf al vaker opgevallen tijdens de fietsritten met mijn man dat hij anders naar de omgeving kijkt dan mezelf. Tijdens een pittige beklimming die we namen viel me iets te binnen toen mijn man tegen me zei: 'Vergeet niet rond te kijken hé'. Toegegeven, we waren in een wel zeer mooie, bergachtige omgeving aan het fietsen (de Verdon in het zuiden van Frankrijk, moest je ze kennen) waarbij er geregeld erg prachtige vergezichten van de vallei(en) naast ons opdoken. Tot dan genoot ik op mijn manier van het fietsen in die prachtige omgeving: al zwoegend op de fiets en de natuur rondom in mij opnemend. Die cirkel ligt echter niet zo heel breed. Het is te zeggen, ik kijk ook wel naar de vallei en het vergezicht als dat opdoemt tussen de bomen, alleen moet ik er mezelf heel even erg bewust van maken om er écht naar te kijken. Mijn man doet dat spontaan. Hij kijkt meer naar wat er verderop ligt en geniet daar van. Alleen denkt hij dat ik niet geniet omdat ik niet verder kijk dan mijn (natuurlijke) aandacht me trekt. Hierover hebben we al vaker gesproken maar deze keer kon ik hem achteraf wel heel gericht uitleggen welk kwartje er bij mezelf was gevallen in hoe verschillend we, letterlijk, naar de wereld om ons heen kijken en hoe dat samenhangt met ons eigen temperament en motoriek (lichaam en geest zijn één hé). Het was een aha-momentje dat meteen voor ons beiden voor heel wat meer opheldering en begrip zorgde. Het was meteen ook het moment om te beseffen hoe complementair we bijvoorbeeld in de auto kunnen zijn zodat ik hem alert kan maken op dingen waarvan ik weet dat hij ze waarschijnlijk niet meteen zal zien, en andersom. Al moet ik er wel bij vermelden dat ik hem ook al grappend heb gezegd dat ik niet zoals Hyacinth Bucket (Bouquet) wil worden. Voor de jongere generatie die niet weet wie zij is, zoek eens naar de tv-serie Schone Schijn en je zal meteen weten wie ik bedoel. In onzen tijd was dat hilarisch, nu is het nog pure nostalgie.

Maar goed, om terug te komen op hoe je op een verschillende manier kan kijken naar de wereld, dat zijn dus ook zaken die je kan te weten komen vanuit het persoonlijkheidsprofiel dat je zelf hebt. Via de action types profiling komt het motorische aspect hier bij waardoor zo'n zaken veel meer worden blootgelegd en verklaard. Hoe je dan met de ander omgaat, is aan jou. Je kan het alleszins al veel beter begrijpen hoe het komt dat die andere persoon dingen wel of niet opmerkt terwijl jij andersom kijkt.

Klinkt het nog wat Chinees? Check dan eens het Performance Programma In2Me en contacteer me gerust geheel vrijblijvend voor meer info.

Liefs,
Ine