Iets mentaal aanpakken

Regelmatig komen we wel eens iets tegen waarvan we weten dat we het moeten aanpakken en tegelijkertijd kruipt er een stille angst of onzekerheid door het lijf want gaat dat wel lukken? En wat als het niet lukt? Of net wel? Het is die onzekerheid dat ons kan doen verstijven (letterlijk of figuurlijk, dat mag je zelf kiezen, over beide valt wel iets te vertellen) waardoor we het minder gaan 'voelen' in ons lichaam. Met andere woorden, we schieten te veel in ons hoofd, we houden ons veel te veel bezig met de (doem)gedachten die er zich lustig in nestelen en we ons lichaam functioneert helemaal niet meer zoals we zouden willen. Maar wat als we ons hoofd (en dus die gedachten) net gebruiken in ons voordeel? Wat zou er dan kunnen gebeuren?

'Het is een mooi voorbeeld van hoe we soms vergeten dat we niet enkel onze fysieke kracht voor iets hoeven te gebruiken.'

In ons gesprek vertelde mijn vader me dat hij zich daar moet focussen op zijn adem en zijn trapfrequentie. De snelheid speelt daarbij geen sikkepit een rol. Zijn doel is boven geraken zonder te stoppen én boven nog 'pap' kunnen zeggen. Met andere woorden, niet over zijn toeren gaan. Hij is er vol gedrevenheid over aan het vertellen hoe hij het gaat aanpakken, tot ik hem zeg: 'pa, die klim moet ge puur mentaal aanpakken'. Je kan er immers zo veel kracht op gebruiken als je wilt, als op die beklimming je hoofd niet mee wilt, dan knijp je in je remmen en sta je stil. Dat mocht ik zelf enkele jaren geleden ervaren toen ik er samen met mijn man op reed: hij reed enkele meters voor mij, gebruikte voornamelijk de kracht in zijn benen en de rest van zijn lichaam, maar vergat zijn hoofd te managen met als gevolg dat hij daar in dat halverwege stuk op die erg steile meters stopte om even te recupereren. Toen ik dat zag gebeuren schoot er een 'oei' door mijn hoofd waardoor ik mezelf meteen onmogelijk achtte om erop te rijden. Op het moment dat ik naast hem stopte, had ik er al direct spijt van dat ik mijn hoofd niet had gebruikt in mijn voordeel. Toen we doorreden en mijn man naar het einde toe opnieuw stopte, maakte ik wel de reflex in mijn hoofd om mijn gedachten te managen in mijn voordeel waardoor ik mijn man voorbij trapte en los tot op de top reed. 

Het is een mooi voorbeeld van hoe we soms vergeten dat we niet enkel onze fysieke kracht voor iets hoeven te gebruiken. Integendeel, soms hoef je zelfs niet aan je fysieke kracht eerst te denken, wel aan hoe je er mentaal tegenover staat. Zijn je gedachten negatief dan zal je kracht wegvloeien. Je brein wil doodgewoon niet mee want het begrijpt dat je geen gebruik wilt maken van je spieren. Positieve gedachten leveren het tegenovergestelde effect: je brein wéét dat je die spreekwoordelijke muur (alhoewel, dat laatste stuk van La Redoute lijkt qua steilte wel bijna echt op een muur) wilt doorbreken en zal daardoor mogelijk zelfs meer kracht, zowel fysiek als mentaal, aanspreken om je te helpen je doel te bereiken.

Wil je graag leren meer aanspraak te maken op je eigen mentale kracht, kijk dan zeker eens naar het Performance Programma - In2Me en neem geheel vrijblijvend contact op. 

Liefs,
Ine